Τηλέφωνο για ραντεβού: 2310 241 444|kollia.xenia@gmail.com

‘Πρωινό άστρο’: Ο πατέρας Γιάννης Ρίτσος προς το παιδί του

Home/Blog/‘Πρωινό άστρο’: Ο πατέρας Γιάννης Ρίτσος προς το παιδί του

‘Πρωινό άστρο’: Ο πατέρας Γιάννης Ρίτσος προς το παιδί του

πατερας σχεση παιδι ψυχοθεραπεια ψυχολογοι θεσσαλονικηΗ σχέση μητέρας παιδιού έχει μελετηθεί ιδιαίτερα από την ψυχολογία. Ωστόσο αρκετές είναι οι φορές που ο πατέρας και η δική του σχέση με το παιδί μοιάζει να μην φωτίζεται όσο θα της αναλογούσε. Σαν το κοινωνικό στερεότυπο που ορίζει το συναίσθημα, τις σχέσεις και τα παιδιά ως “γυναικείο χώρο” να αποτρέπει το να κοιτάξουμε μια βαθιά σχέση που αφορά έναν άντρα. Τι γίνεται λοιπόν με τη σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στον πατέρα και το παιδί;

Ένα απόσπασμα από το “ΠΡΩΪΝΟ ΑΣΤΡΟ”Μικρή εγκυκλοπαίδεια υποκοριστικών που ο Γιάννης Ρίτσος έγραψε για την κόρη του την Έρη, μπορεί να μας θυμίσει με τρόπο τρυφερό πως ίσως όλοι οι πατεράδες να μη γράφουν ποίηση, αλλά το βίωμά τους και η σχέση τους με το παιδί τους μπορεί να περιγραφεί από την ποίηση.

ΠΩΣ μίκρυνες τον κόσμο, κοριτσάκι

Ένα παιδάκι
τέσσερις τοίχοι
ένα κρεββάτι
ένα καροτσάκι
μια κουνουπιέρα
τούλινο καραβάκι –
τραβάω, τραβάω – πού πάω ;
μες στο μεταξωτό αγεράκι.

Πώς φάρδυνες τον κόσμο, κοριτσάκι –
Τέσσερις τοίχοι :
τέσσερα φεγγάρια
στις τέσσερις γωνιές του κόσμου,
ένα κρεββάτι :
ένα καράβι σ’ όλες τις θάλασσες.

Ένα παιδάκι :
χίλια παιδάκια,
όλου του κόσμου τα παιδάκια.

Ένα καροτσάκι
τέσσερις Απρίληδες το σέρνουν
στο στρατί – στρατί του γαλαξία,
τέσσερις Απρίληδες με σέρνουν
μες στον ουρανό.

Μια κουνουπιέρα
τούλινο καραβάκι,
οι ανάσες των πουλιών, των αστεριών
παίρνουν το καραβάκι
καταμεσίς στον ουρανό
καταμεσίς στον ωκεανό –
πού πάμε, κοριτσάκι ;

Μεγάλος πούναι ο κόσμος,
μεγάλος, τι μεγάλος –

Τέσσερις τοίχοι
ένα παιδάκι
μιά μητέρα
οι στίχοι
ένα καροτσάκι –
μην τρέχεις,
πώς να σε φτάσω ;

Δεν έχει τοίχους η χαρά
δεν έχει χώρισμα η αγάπη.

Πού πάμε ; πού τραβάμε ;

Μεταξωτός αγέρας μας φυσά
πάνω απ’τα τριαντάφυλλα
πάνω απ’ τα βουνά
πάνω απ’ τα πουλιά.

Ένα χαμόγελο – άγκυρα
ρίξε στα βαθιά να γίνει μέρα.

Η ώρα 7.

Σε περιμένει η μητέρα
να θηλάσεις.
Εκείνα τα δύο ρόδινα βουνάκια
που βλέπαμε από πέρα
είταν η μητέρα. …………….

Ρίτσος Γιάννης, Πρωινό άστρο: Ποιήματα, Αθήνα, Κέδρος, 1991

Σχολιασμός: Ξένια Κόλλια, ψυχοθεραπεύτρια ψυχολογος Θεσσαλονικη

 

“Πώς θέλουμε να είναι οι σχέσεις μας;”

“Ακόμη κι αυτοί που αγαπούν δε διαβάζουν σκέψεις”

“Για τις προκαταλήψεις…”

Δείτε περισσότερες αναρτήσεις στο blog

Διαβάστε άρθρα ψυχολογίας

 

Επικοινωνήστε με την Ξένια Κόλλια, ψυχολόγος Θεσσαλονίκη